CUT OS L o l i t a แดจิน

CUT


ริมฝีปากอิ่มสีแดงฉ่ำที่อยู่ตรงหน้าทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะประกบริมฝีปากของตัวเองลงไปบดจูบเพื่อตอบสนองตัญหาของตัวเอง เรียวลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ฝ่ามือใหญ่สัมผัสตั้งแต่ปลีน่องขาว บีบขย้ำอย่างสนุกมือ เลื่อนสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามตัวหลวมสัมผัสกับเอวบาง ไล่ขึ้นไปจนถึงหน้าอกแบนราบที่ไม่แบนอย่างที่คิด อกน้อยๆเป็นกระเปาะพอดีมือทำให้เขาบีบขย้ำมันอย่างเพลิดเพลิน

            ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่คุณป๊าถอดเสื้อของตัวเองออก รวมถึงกางเกงขาสั้นพร้อมชั้นในของอูจินก็ถูกถอดออกไปกองอยู่ที่ไหนสักที่ในห้องนั่งเล่น ร่างใหญ่ที่ทาบทับอยู่บนร่างกายของเขาช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน ทั้งไหล่กว้างๆ ลำแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แผงอกแข็งๆ หรือหน้าท้องที่เป็นลอนสวย

เสื้อกล้ามสีขาวถูกเลิกขึ้นไปกองอยู่เหนืออก ริมฝีปากร้ายกาจดูดดึง และขบกัดยอดอกเขาจนรู้สึกเจ็บไปหมดแต่ในความเจ็บกลับมีความเสียวซ่านผสมปนเปกันอยู่

“อ๊ะ อ๊า”

ขณะที่ถูกปรนเปรออยู่ริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเปล่งเสียงครางน่าอายออกมาไม่ขาด จนกระทั่งคุณป๊าส่งนิ้วเข้ามาในปาก และอูจินก็รู้หน้าที่ดี ปากอิ่มดูดเลียนิ้วเรียวทั้งสองที่ถูกส่งเข้ามาอย่างสนุกสนาน ไม่นานนักมันก็ถูกดึงออกและถูกใส่เข้ามาใหม่แต่ไม่ใช่ในปาก

ในตรงนั้นต่างหาก

นิ้วยาวๆทั้งสองถูกใส่เข้ามาพร้อมกันจนสุด แล้วหมุนควงอยู่อย่างงั้นก่อนจะถูกดึงออกและกระแทกเข้ามาใหม่ซ้ำๆ ช่องทางคับแคบตอดรัดถี่รัวจนสุดท้ายแดเนียลก็ทนไม่ไหว เขาดึงนิ้วออกจากช่องทางคับแคบอย่างรวดเร็ว จนอูจินสะดุ้งเล็กๆ เขาร่นกางเกงผ้าขายาวลงก่อนจะควักเอาแก่นกายแข็งขืนออกมาจ่อกับช่องทางที่ขมิบรัวอย่างเชิญชวน

“อ๊า! คุณป๊า!
“ครับ”
“เบาๆ...”

แก่นกายแข็งขืนแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางสีหวานอย่างรุนแรงจนอูจินต้องร้องประท้วงก่อนจะแช่ค้างเอาไว้แบบนั้นสักพัก แล้วค่อยๆขยับเข้าออกอย่างช้าๆ จังหวะเนิบนาบแต่เน้นทุกสัมผัสทำเอาอูจินแทบขาดใจ ก่อนที่จังหวะเนิบนาบนั้นจะเปลี่ยนเป็นรัวเร็วจนร่างกายของเด็กน้อยเคลื่อนไหวไปตามแรงกระแทก ริมฝีปากอิ่มปล่อยเสียงครวญครางออกมาอย่างสุขสมสลับกับเสียงคำรามทุ้มต่ำของคนด้านบน

ช่องทางรักตอดรัดแน่นขึ้นจนทนไม่ไหว สุดท้ายทั้งสองก็ถึงจุดหมายปลายทางไปพร้อมๆกัน


เป็นอีกครั้งสำหรับการทำบาปของแดเนียลกับลูกชายตัวน้อยอย่างอูจิน


ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

CUT S h a r k G y u n Chapter XIV nc18+

T w e n t y #20ฮล holin NC บทที่สี่