CUT หนูจิญ บทพิเศษ คุณแดนและเมียเด็ก nc

         
CUT

            “ทำไมมันเต็มไม้เต็มมืออย่างนี้ หืม”
            “แล้ว..ชอบไหมล่ะ”
            “ชอบสิ ชอบมาก”

            กลิ่นกายของเมียวัยอ่อน เป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ชั้นดี บวกกับหน้าอกที่เริ่มคัดตึงและสะโพกอวบที่พายออกหน้าท้องบางที่ดูแล้วมองแทบไม่ออกว่าท้องสี่เดือนแล้วเพราะเป็นท้องแรกมิหน่ำซ้ำคุณแม่ยังอายุน้อยอีกต่างหาก รวมๆแล้วพาให้นึกถึงคำพูดของคุณหมอเพื่อนรัก เมียมึงจะเด็ดมาก อืม ใช่จัดว่าเด็ดจริงๆนั้นแหละ โคตรน่าฟัดเลยคนท้องเนี่ย มือนิ่มแสนซุกซนของว่าที่คุณแม่ลูบไล้เบาๆตรงส่วนแข็งขืน พร้อมปลดเชือกกางเกงนอนขายาวของคุณพ่อไปด้วย
            “อื้ม..อย่าซนสิหนูจิญ”
            “ทำเป็นมาห้าม แต่ตรงนี้เนี่ยแข็งแล้วน้าาา คุณแดนชอบแบบนี้ไม่ใช้หรอ”
            “รู้ทันอีกแล้ว เมียใครเนี่ย”
            “เมียคุณแดนไง”
            พอเอ่ยคำตอบที่ที่เป็นน่าพึงพอใจออกมา เมียวัยเยาว์ก็ปลดกางเกงของคุณชายออก พร้อมคว้าเอาส่วนแข็งขืนของอีกคนเอาไว้ในมือ แล้วย้ายตัวเองไปนั่งตรงที่ว่างระหว่างขาของสามี ชายหนุ่มมองดูการกระทำที่ยั่วยวนทุกท่วงท่าของเมียเด็ก ที่เปลี่ยนจากลูกหมีเป็นแม่เสือไปเสียแล้ว จะโทษใครก็คงต้องโทษเขาเองนั้นแหละที่สอนอะไรแบบนี้ให้เด็กน้อย
            แผล่บ
            “อ่า..หนูจิญ...แบบนั้นแหละ”
            ลิ้นเล็กๆของหนูจิญแลบเลียเบาๆที่ส่วนหัวปริ่มน้ำของคุณชายเหมือนไอศกรีมแท่งโปรด ไม่นานนักส่วนที่แข็งขืนก็ถูกครอบครองด้วยโพรงปากนิ่ม มือขาวกำรอบโคนแก่นกายที่ไม่สามารถครอบได้หมดรูดรั้งไปพร้อมกันกับริมฝีปากที่โอบรับเอาแก่นกายของอีกคนเอาไว้ จนน้ำลายไหลปะปนกับน้ำหล่อลื่นรสเฝื่อนจนแยกไม่ออก
            “อื้ม..หนูจิญ..พอ..อึก..คุณแดน..จะเสร็จแล้ว”
            “อ่าาา”
            คุณหนูผู้ดื้อรั้นไม่ฟังคำของสามี หแต่กลับห่อริมฝีปากให้แน่นขึ้นพร้อมเร่งจังหวะรูดรั้งให้เร็วขึ้น จนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นจำนวนมากก็ไหลทะลักเข้าสู้โพรงปากของคุณหนูจนไหลเยิ้มออกมาเปรอะเปื้อนริมฝีปากอิ่ม คุณหนูคายน้ำรักออกมาใส่มือตนเองพร้อมรูดรั้งกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของตนเองออกอย่างรวดเร็ว พร้อมย้ายตนเองไปนั่งคร่อมบนตักร่างสูง ยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยพร้อมใช้น้ำรักของสามีป้ายที่ช่องทางด้านหลังแล้วใช้นิ้วของตนเองแทรกเข้าไปทีละนิ้วจนครบสามนิ้วแล้วค่อยๆขยับเพื่อเบิกทาง แล้วซบหน้าลงกับบ่ากว้างของสามี

            “อื้อ.. อ๊ะ..อ๊า...อื้อ”
            “คุณแดนทนไม่ไหวแล้วนะครับ”
            “อ๊ะ..ก็...ไม่ต้อง..อึก..ทน...อ๊าง!!!
            ไม่ทันจะเอ่ยจบประโยคดี มือหนาของคุณชายแดนคว้าเอามือของคุณหนูที่กำลังเบิกทางให้ตัวเองออก พร้อมแทรกแก่นกายแข็งขืนเข้าไปจนสุดความยาว พร้อมพลิกตัวเองขึ้นมาเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมร่างเล็กเอาไว้แล้วจับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า ริมฝีปากหนาไม่รอช้าที่จะครอบครองยอดอกสีสดที่ชูชันล่อสายตา ริมฝีปากร้ายกาจดูดดึงไปทั่วตั้งแต่อกอิ่ม ลำคอและไหปลาร้าสวย จนเป็นรอยไปทั่ว กลิ่นกายหอมๆของคนท้อง ผสมกับกลิ่นน้ำนมที่หอมหวานยั่วน้ำลายจากเมียเด็ก ชวนให้หลงไหลจนถอนตัวไม่ขึ้น ช่วงล่างที่แช่ค้างไว้เริ่มขยับช้าๆแล้วเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มขึ้น
            “อ้ะ..คุณ..แดน.อึก..เบาหน่อย”
            “อืม..ขอโทษครับ...อ่า..คุณแดนลืมตัว”

            เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกคนท้องอยู่ก็เปลี่ยนจังหวะที่ถี่รัวกลายเป็นการขยับช้าๆแต่เน้นทุกท่วงจังหวะ จนคุณหนูเสียวแทบขาดใจ เมื่อทุกจังหวะที่เน้นนั้นกระแทกโดนจุดกระสันทุกครั้งจนขนอ่อนลุกชัน ช่องทางที่บีบรัดส่วนใหญ่โตถี่รัวและอาการกระตุกเกร็ง เป็นสัญญาณว่าอีกคนใกล้เสร็จ คนด้านบนเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างใกล้เสร็จแล้วก็ขยับสะโพกต่อไม่นานแก่นกายน่ารักก็ปล่อยน้ำกามออกมาจนเปรอะเสื้อคนตัวสูง เมื่อเห็นว่าเมียเด็กเสร็จแล้ว ผู้เป็นสามีก็ถอนแก่นกายออกจากช่องทางคับแน่น แล้วใช้มือรูดรั้งต่อไม่นานก็ปลดปล่อยใส่คนใต้ร่าง
            “อ้ะ..อ่าาา”
            “อื้มม”
           
            คุณชายแดนมองดูภาพคุณหนูจิญที่ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวบางที่ถูกปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นหน้าอกคัดตึง รวมถึงรอยรักที่เขาเป็นคนทำ และคราบน้ำรักที่เขาปลดปล่อยใส่คนตัวเล็กที่เปรอะเปื้อนตั้งแต่หน้าท้องขาวถึงแผ่นอกอิ่ม ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาอารมณ์ครุกกรุ่นขึ้นมาอีกรอบ ไม่รอช้าคุณชายถอดเสื้อนอนที่ใส่อยู่ออกพร้อมถอดเสื้อเชิ้ตตัวบางออกจากกายเล็ก แล้วช้อนร่างของเมียตัวน้อยขึ้นแนบอกตรงเข้าไปในห้องน้ำ
            “งื้ออ..คุณแดนจะพาหนูจิญไปไหน”
            “ไปเล่นน้ำครับ”

            นั้นแหละครับคงไม่ต้องบอกนะครับว่าน้ำอะไร

มีต่อ>>>>https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1660482&chapter=6

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

CUT S h a r k G y u n Chapter XIV nc18+

T w e n t y #20ฮล holin NC บทที่สี่